Eenvoudige combinatie van alliums, veldbies en geranium.

Soms vormt zich in je tuin een mooie combinatie, die je niet helemaal bedacht hebt, maar die wonderwel goed uitpakt.

Begin juni komen een aantal alliums (sieruien) in bloei. Daarbij moet je vooruit denken, want alliums plant je in het najaar, nadat je ze eerst in een fysieke- of onlinegids hebt uitgezocht; en dat is op zich al een feest.

De hogere alliums op de foto zijn sterke alliums: Allium "purple sensation", die ook lichte schaduw verdragen. 

Allium "purple sensation"

 De wat lagere (50cm) zijn de Allium Christophii, een mooie soort, die redelijk goed terugkomt en wat meer zon vraagt.

Allium Christophii

Het "gras" is de veldbies Luzula nivea. Groeit gemakkelijk, bloeit een aantal weken in juni, verkleurt daarna naar okerbruin en blijft daardoor lang aantrekkelijk. In de winter blijft hij bovendien groen en hij groeit gemakkelijk, zelfs in de schaduw. Woekert niet. en zaait zich bescheiden uit. Ik heb een aantal van deze planten in de tuin.

Luzula nivea

Luzula nivea met schijnpapaver

Samen met het groepje alliums en de zich daardoorheen wevende tuingeraniums geeft het een aantrekkelijke combinatie. Ik heb hier gekozen voor een geranium met wat roze, maar daarin kun je je eigen keuze maken, er zijn zoveel soorten aantrekkelijke geraniumsoorten.

Geranium versicolor

Planten met een elegant gebaar.

Er zijn planten die in hun voorkomen iets elegants hebben, die als het ware een mooi gebaar maken. Ik ben daar de laatste jaren op gaan letten en ik wil zulke planten graag dáár neerzetten, waar ik ze goed kan zien. Sommigen dansen al bij een beetje wind en ze maken een tuin losser en natuurlijker.

Dat zijn vooral grassen, en daar laat ik er hier een aantal van zien. Maar ook een aantal varens, en sommige bomen / struiken zoals Esdoorns en cotoneasters kunnen die elegantie hebben in de wijze, waarop ze hun takken of bladeren spreiden.

In de zwarte pot op de foto hierboven staat het gelige Japanse berggras (Hakonechloa macra 'Aureola'), dat ook in een kleine tuin een charmante blikvanger kan zijn, zelfs dus in een pot. Dit gras wordt niet meer dan 40 tot 50 cm hoog.

En hieronder mijn favoriet, waar ik al vaker over schreef, het vedergras (Stipa tenuissima) dit is een fijnbladig super-wuivertje voor niet te vochtige, zonnige en arme grond. Heel leuk in groepjes.

vedergras (Stipa tenuissima)

 Voor schaduwrijke, zelfs wat drogere plaatsen is de veldbies (Luzula nivea), een heerlijk gras, dat ook niet meer dan zo'n 40 cm hoog wordt. In het voorjaar bloeit het met witte bloemetjes. 

veldbies (Luzula nivea)

 De grootste en royaalste, die ik in onze tuin heb, is de Molinia arundinacea ‘Transparent' op de foto hieronder. Hij behoort tot de familie van het pijpestrootje, maar is wel 2 meter hoog en de talloze transparante, overhangende bloeiwijzen zijn schitterend in de manier waarop ze het laatste zonlicht vangen en langzaam naar allerlei okers verkleuren. Voor zijn mooie "gebaar" heeft hij wel de ruimte nodig! 

rechtsvoor: hangende zegge ( Carex pendula) en daarachter:  Molinia arundinacea ‘Transparent'

 Het wat stoerdere gras, dat ervoor staat is de wintergroene, hangende zegge ( Carex pendula) die ruim een halve meter hoog kan worden. De bloeiwijzen komen hoger. Deze zegge heeft zich hier zelf gevestigd.

En tot slot de gewone lis (Iris pseudacorus), die hetzelfde losse gebaar maakt aan het einde van de vijver. De lissen hadden de laatste jaren de hele vijverrand rechts ( niet in beeld) in beslag genomen, zodat we dachten dat we geen vijver meer hadden. Met behulp van een broodmes heb ik er een aantal uitgekregen, en dat werk viel me eigenlijk nog mee ;-)

Maar ik wil de lis, die in het voorjaar zo vrolijk bloeit, natuurlijk niet kwijt, zodat hij dit stukje mag afsluiten.

Luzula nivea: een sterk, witbloeiend siergras.

Er zijn siergrassen, die heel dicht bij de wilde vorm staan, en één ervan is de witbloeiende veldbies: Luzula nivea. Het gras vormt pollen met fijne, heldergroene sprieten, die wintergroen zijn.

Het zaait zich met mate uit en vormt geen uitlopers. Het is een heel aardig gras, vooral door de mooie witte pluimpjes, waarmee het in mei / juni bloeit. 

 Daarna zijn de zaadpluimpjes nog lang decoratief.

Ook op moeilijke plaatsen gedijt dit gras: droge, zwaarbeschaduwde plaatsen, maar ook op wat vochtige plekken in de volle zon. Het gras komt volledig tot zijn recht als het een paar jaren staat, waardoor de pol wat groter is geworden. Als je er een plaatsje voor uitzoekt en je geeft hem wat de ruimte, kan je mooie, spontane effecten creëren samen met andere beplanting.

Het gras behoort samen met het iets minder gemakkelijke vedergras ( Stipa tenuissima) tot mijn favoriete grassoorten.