Het bessenbosje een half jaar na aanplant.

Begin maart plantte ik het bessenbosje in met zwarte bessen, honingbessen en appelbes.

Er was op dat stukje flink kaalslag gepleegd en mijn doel was om het stukje zo snel mogelijk een bosachtig uiterlijk te geven. Hieronder dezelfde plek in maart, daaronder en geheel bovenaan nu.

Ik zette wat bodembedekkers tussen de bessenplanten: de wilde voorjaarslathyrus (Lathyrus vernus), bosaardbeitjes, er stond al een mooie varen. 

Voor de kleur Geranium rozanne en het mooie goudgele bosgierstgras (Milium effusum “aureum”).

Nu hebben de bessen uiteraard nog nauwelijks iets opgebracht op een klein handje zwarte bessen na. De appelbes in het midden (zie hierboven) mag nog wel wat beter aan de groei komen, de bladeren gaan al een herfstkleur aannemen, de zwarte bessenplanten links hebben lekker volume gekregen.

Hieronder het stukje vanaf de zijkant nu en in maart.

Gelukkig hebben mijn hopplanten (linksachter op de overzichtsfoto's) de kaalslag overleefd, ze bloeien op dit moment royaal met kleine bloempjes: overduidelijk mannetjesplanten. Helaas geen hopbellen dus:

Ook de liaanachtige stammen van de wilde Clematis vitalba zijn goed uitgelopen, en zijn kort geleden in bloei gekomen:

Ik streef naar bedekte grond, de bodembedekkers zullen dat volgend jaar wel halen.

Het zal duidelijk zijn dat de bessen, die er hopelijk elk jaar in grotere aantallen zullen komen, niet alleen voor onszelf zijn, vogels en insecten mogen er ook van mee snoepen.

Na een klein halfjaar ben ik niet ontevreden over de ontwikkelingen op dat stukje grond.

Bessenbosje (1).

Het nieuw in te richten stukje tuin, dat na het recente snoeiwerk is ontstaan ( ik schreef er de vorige keer over) wordt een bessenbosje.

“Aantrekkelijk voor de insecten, goed voor de vogels en lekker voor ons” leverde de volgende keuze op:

Een appelbes ( Aronia prunifolia “nero”)

Twee exemplaren honingbes: Lonicera caerulea “atut” en Lonicera caerulea “Duet”

Drie exemplaren zwarte bes ( de lekkerste om van de struik te snoepen volgens de kweker): Ribes nigrum “Ben Lomond”, Ribes nigrum “Ben Sarek” en Ribes nigrum “Silvergieters Zwarte”.

In de kleine potjes zit nog een heel bijzonder minibraampje, de poolbraam: Rubus arcticus, die niet hoger wordt dan 5 tot 10 cm. Een héél spannend soortje! Deze geef ik een ander plekje, waar hij niet zo snel overgroeid kan raken.

De goede waarnemer ziet nog een plant staan: de Lonicera fragrantissima, een zeer vroege bloeier met een heerlijke geur. Deze plant is mijn toegift, die ik op een plekje ga planten, waar ik geregeld langsloop.

Wanneer je een goed resultaat wilt wilt krijgen, is het aan te raden om je planten niet zo maar in een tuincentrum te kopen. Het valt me steeds weer op dat ik bij de gespecialiseerde kweker én goedkoper uit ben én veel betere planten krijg in grotere potten, dús met grotere wortelkluiten. Dit geeft de planten een grote voorsprong.

Wij hebben het voorrecht niet zo ver van Kwekerij Arborealis vandaan te wonen. Deze is o.a. gespecialiseerd in het voedselbos. Bessenplanten te kust en te keur dus én goed advies.

Bovengenoemde planten hebben we daar aangeschaft en dit weekend geplant.

De appelbes wordt het grootst, die staat in het midden - op de foto rechtsmidden. Rechtsvoor op de foto de twee honingbessen en links opzij de drie zwarte bessen.

Op deze plek, halfschaduw met wat zurige grond, en flink in de mulch, zou het groepje het goed moeten gaan doen.

Ik ben erg benieuwd hoe het bosje zich gaat ontwikkelen. Misschien al een enkel besje deze zomer?

En over vijf jaar wat leukere oogsten?

We zullen het zien, en een aantal malen per jaar zal ik de ontwikkeling van dit bosje hier tonen.