Vorige week dacht ik dat mijn 1-jarig blogjubileum aan het einde van deze maand zou vallen, maar ik blijk al in de eerste helft van oktober 2011 te zijn begonnen, evenals mijn medeblogger de Biodiverse tuin, die zich eerst ook niet van zijn jubileum bewust was.
Hoe kijk ik terug op een jaar bloggen?
Ik ben met Spinrag begonnen om mijzelf
te stimuleren nog intenser te kijken naar de natuur, vooral naar
planten en héél dichtbij. Dus meest in mijn tuin die, minus bebouwing
en verharding, zo'n 500 á 600 m2 groot is. En daar was al een
aardige beplanting aanwezig toen we hier 16 jaar geleden kwamen.
Grote bomen en hoge coniferen, die een wat lager gelegen tuin
omzoomden. Voor mij iets heel bijzonders, waarvan ik vanaf het eerste
moment enorm geniet.
En daar probeer ik een
plantengemeenschap te creëren, die, eenmaal geplant, veel vrijheid
krijgt om een eigen weg te zoeken. Uiteraard door mij begeleid.
Verrassingen, zoals door vogels en wind aangebracht zaad, mag
ontkiemen. We kijken later wel wat het is, en of het mag blijven.
Ik blog dus over datgene, waar ik het
meest warm voor loop, waar ik me hogelijk voor interesseer en waar ik
nooit genoeg van krijg: kijken en rommelen met planten.
En het blijkt ook zo te zijn: door het
bloggen over tuin en planten ben ik nóg beter gaan kijken. Het
vrijwel dagelijks met fototoestel de ronde doen verscherpt mijn blik.
En steeds meer zie ik de schoonheid van wat daar op de grond allemaal
gebeurt, ook wanneer je niet te veel ingrijpt.
Maar wat ik niet had voorzien is
het plezier, dat ik beleef aan de medebloggers. Het lezen van
interessante blogs, ook over de landsgrenzen heen, is buitengewoon
leuk en stimulerend. Het vermeerdert mijn kennis en verruimt mijn
blik. De reacties op mijn blog, het reageren bij anderen: het is
leuk. Maar ook degenen, die lezen en niet reageren: ik waardeer ze
als lezers.
Ik kijk dus met voldoening terug op het
afgelopen jaar.
Wel merk ik, dat ik geneigd ben teveel
tijd achter het beeldscherm door te brengen. Dat ding trekt als een
magneet. Voor jullie vast héél herkenbaar. Hier past
zelfbeheersing.
Bloggen over datgene, wat je het
liefste doet, kan niet schelen wat, kan dus een sterke stimulans
geven en brengt je in contact met geestverwanten.
Allen bedankt en we gaan door!
