Hoog tijd om weer te vertellen over
mijn ervaringen in de Hügelkultur / permacultuur geïnspireerdebakken, die ik in april van het vorig jaar samenstelde.
In augustus berichtte ik dat het
eigenlijk nog niet zo goed ging. De groenten werden aangevreten en
groeiden niet goed.
Ik kreeg toen een hele goede reactie
van Cin (van Le fabuleux jardin), die mij erop wees, dat in de
bakken, die als basis rottend oud hout, takken, oud blad met een
bovenlaag van compost en biologische potgrond hadden, een
schimmeldominante grond gaat ontstaan. Zoals ook in een bos.
In tegenstelling tot een
bacteriedominante grond, die ontstaat als je door bemesting
voornamelijk het bacterieleven stimuleert ten behoeve van
hoofdzakelijk eenjarige gewassen.
Dit is erg kort door de bocht, maar
voor de belangstellende wijs ik op de literatuur in de link naar de
eerste post hierover.
Cin gaf mij een link door, waar
gewassen worden opgenoemd, die gedijen op schimmeldominante, dan wel
bacteriedominante grond of op beide. link.
Het bleek dat o.a. kool, bieten en snijbiet,
spinazie, mosterd niet blij zijn met schimmeldominatie.
Sla, basilicum, tomaat, aardbei,
wortels, knoflook, bonen enz. bijvoorbeeld wel.
Dus heb ik dit jaar de plantenkeuze
bijgesteld. Ik moest ook rekening houden met halfschaduw.
In de teil hieronder staan nu: wat sterke
aardbeiplanten (Daroyal), bloedzuring, twee veenbesplanten.
In de grootste bak hieronder zie je: aardbeien,
een paar stevige kroppen romeinse sla, een lollo rosso sla, dezelfde
aardbeiplanten en een lavasplant.
Wat lager om deze bak heen zie je
kopertape, die ik vorig jaar heb aangebracht om slakken te weren. Er
komen desondanks tóch slakken in deze bak, wellicht via overhangende
takken. 's Avonds pluk ik er geregeld één van de lollo rosso sla.
De veel steviger Romeinse sla wordt nauwelijks aangetast, die houd ik
er daarom in voor de komende jaren.
In de kleine bak staat peterselie,
griekse basilicum, knoflook, een lavasplant en een kerstomaat.
Als een plant te overheersend of te
groot wordt, eten we hem gewoon op. Intussen probeer ik geregeld wat
te zaaien of voor te zaaien, om ook later in het jaar oogst te
hebben. Ik moet zeggen dat veel zaaigoed niet is opgekomen of
voortijdig is opgegeten door slakken. Maar ik ben toch - vergeleken
met vorig jaar - heel tevreden met de ontwikkelingen in deze bakken.
De planten doen het goed, het bodemleven zal op gang zijn gekomen.
Als ik oogst, snij ik de groenten bij
de grond af en laat het wortelgestel zitten, om de bodem zo
ongestoord mogelijk te houden.
De bijzondere manier, waarop deze
bakken zijn opgebouwd, zorgt ervoor dat je eigenlijk nauwelijks of
geen water hoeft te geven. Ook de mulch zorgt ervoor dat de grond
niet uitdroogt.
Kortom: dit jaar heb ik veel plezier
van deze bakken en kan ik ook wat oogsten.
Benadrukt moet worden, dat het hier
niet gaat om substantiële opbrengst. Deze bakken zijn bedoeld als
interessant experiment voor een moestuintje op heel kleine schaal.
Geschikt voor mensen, die op een balkon
of in een kleine tuin heel weinig plaats hebben, maar toch zonder al
te veel moeite een klein moestuintje willen onderhouden volgens
Hügelkultur / permacultuur principes.
