Eindelijk lente.

De afgelopen dagen hadden we lente en er volgen nog meer mooie dagen.

De tuin roept je naar buiten: complete vogelconcerten, ik kan de verschillende vogelgeluiden nauwelijks van elkaar onderscheiden.

Nu betaalt zich het maandenlange vogels voeren royaal uit, er bivakkeren duiven, spreeuwen, merels, vinken, boomklevertjes, roodborstjes, winterkoninkjes, mezensoorten. Er komen spechten, eksters en vlaamse gaaien langs. Ik hoor de buizerd miauwen in de lucht.

Er zijn de afgelopen weken heel wat bomen hier in de buurt gekapt. Mensen verhuizen en de nieuwe bewoner kapt een volledige bossage. Weg vogelplekjes.

Vermoedelijk is onze tuin nu ook een toevluchtsoord voor weggejaagde vogels. Gezegd moet worden dat ook het bos niet zó ver weg ligt, de dieren hebben een wijkplaats.

Naast de vrolijke vogelgeluiden is er een groot visueel genoegen: na de koude winterse maartse dagen spuit het groen haast de grond uit, de bomen en struiken lopen uit. Je herkent weer allerlei planten, die gaan opkomen en je verheugt je alvast in wat komen gaat.

Vergeleken met vorig jaar loopt de natuur achter, de late krokussen zijn nog aan het verleppen, maar het speenkruid bloeit royaal:

De knoppen van mijn stermagnolia hebben de vorst gelukkig overleefd, ze staan op het punt zich te openen.

De beschut staande camelia heeft totaal geen schade opgelopen en de bloesems zijn mooier dan vorige jaren.

De vrolijke Corydalis solida (vogeltje op de kruk) zaait zich al jaren steeds meer uit, het bolgewasje behoort hier tot de vroegste bloeiers.

Van de mooie, blauwe Scilla’s kun je niet genoeg hebben. Ik moet maar noteren, dat ik in het najaar meer bolletjes ga bestellen.

Het heeft hier de laatste weken nauwelijks geregend. Een paar flinke buien en veel meer moois zal zich vertonen. Het zal niet moeilijk zijn de komende tijd de blog te vullen.

Voorjaarshelmbloem: plant van de maand april.

Het is best moeilijk een plant van de maand te kiezen. Er is zoveel moois dat een beetje apart is en dan zijn er ook nog de - niet minder leuke - "gewone voorjaarsplanten", die iedereen wel kent.

Apart en niet bij iedereen bekend zijn hondstand, longkruid...

Maar ik ga kiezen voor de voorjaarshelmbloem: Corydalis solida, een niet meer dan 15 cm hoog plantje, met mooi gevormde, wat blauwgrijsgroene blaadjes en karakteristieke lichtpaarsrose bloemetjes, die wel wat hebben van een "vogeltje-op-de-kruk": een andere naam van het plantje.

Het plantje is door mijn man meer dan 15 jaar geleden meegenomen uit de tuin van zijn ouders. Het heeft zich hier moeiteloos gevestigd en zaait zich gaandeweg steeds verder uit door de hele tuin heen.

 Ik heb hier wat zurige, venige grond, maar ook op de zandige, arme grond in de voortuin zie ik zaalingen verschijnen.

 Het is een bescheiden bolgewasje, dat behoort tot de stinsenplanten (bolgewasjes, die al tientallen jaren rond oude landhuizen, pastorieën enz. voorkomen). Je kunt in het najaar bolletjes bestellen en planten. De bolletjes blijven in de grond zitten, na de bloei verdwijnt het bovengrondse deel en in het volgende voorjaar zie je het mooie blad al weer verschijnen. Zowel zon als halfschaduw wordt goed verdragen. 

Je zou het plantje kunnen verwarren met de holwortel. Maar de holwortel, Corydalis cava (de bolletjes zijn inderdaad hol) is groter en wat grover.

En nu gaat de tuin mij roepen. Vandaag wordt een haast zomerse dag verwacht. Dat wordt de hele dag buiten scharrelen en allerlei klusjes doen.

Dat was de laatste week ook al het geval: gemiddeld heel redelijk weer, dat onweerstaanbaar lokt om de tuin in te gaan. En, wanneer je dan 's avonds tevreden nog wat redelijk intelligent leesvoer tot je wilt nemen, merk je dat je hersens zelfs de reclamefolders niet meer vatten.

Laat stáán dat je dan nog wat zinnigs kunt gaan schrijven over je favoriete plant van de maand ...

Maar we stellen Natuurlijk-Rijk natuurlijk niet teleur, die hier de maandfavorieten van een aantal tuinbloggers verzamelt.

Bollen in een klein grindtuintje.

Iris bucharica

Aan de zuidzijde van ons huis bevond zich, toen we het 18 jaar geleden kochten, uitsluitend grind op zandgrond. Het zou moeilijk worden daar een zinvol tuintje van te maken, er moesten regelmatig ladders kunnen worden geplaatst om bij de goten te komen en je moet soms de ramen toch eens zemen. We besloten het grind gewoon te laten liggen en op zo'n anderhalf meter van het huis een rand te maken met de zwerfkeien, die er al lagen. Daarbinnen konden we dan zonminnende en droogtebestendige planten zetten die ook nog eens van arme grond houden. Voor de enkele plant met meer noten op zijn zang zouden we maatwerk leveren door een kuil te graven met wat betere grond. Dit laatste voor een roosje bij voorbeeld.

Verder staan er wat sedums, wat eenjarigen, die zich uitzaaien, wat gemakkelijke vaste planten zoals een anjertje, toortsjes, goudsbloem, phacelia enz. Eind mei plant ik weer wat tomaten bij het rek, waar ze de warmte van de zonnige muur opvangen. Buiten beeld staat nog een oude druif.

Op dit moment genieten we van een aantal bloeiende bollen: de prachtige vroege Iris bucharica, waar ik eerder uitgebreider over schreef. De bollen blijven gewoon in de grond zitten.

Er heeft zich een voorjaarshelmbloem (Corydalis solida), uitgezaaid. Die komt verspreid door de hele tuin op, maar op deze ongunstige plek had ik hem niet verwacht.

voorjaarshelmbloem (Corydalis solida)

En, de blauwe druifjes (Muscari botryoides), zaaien zich ook uit, gewoon in het grind.

Als het volop zomer is, zal ik dit kleine stukje tuin nog wel eens tonen, Het tart veel wetten, die aan de tuinierder worden opgelegd zoals goede grond opbrengen, spitten en hard zwoegen om alles een beetje op peil te houden. Het hóeft dus niet, als je je plantenkeuze maar aanpast.

Vroege tulipa, helmbloem en tweekleurige longkruidbloemetjes.

Een wandeling door de tuin levert nu zoveel moois op, dat je haast niet kunt kiezen wat op de foto mag.
Eén van de vroegste botanische tulpjes is wel de Tulipa turkestanica: laag, meerbloemig en heel charmant. Met dit veel te warme weer voor eind maart is de bloeiperiode slechts een aantal dagen. De zaaddozen zijn wat later ook heel aantrekkelijk.
De Corydalis solida of voorjaarshelmbloem of vogeltje-op-de-kruk is een dankbare vroege voorjaaarsbloeier voor wat zure, vochtige gronden waar hij zich goed uitzaait. Altijd weer een verrassing op welke plekken die nieuwe mooibladige polletjes verschijnen.
En dan het gevlekt longkruid (Pulmonaria officinalis) met de grijswitte vlekken op het blad. Dat is hier niet te zien, want ik wilde die verschillend gekleurde bloemetjes, zo kenmerkend voor deze plant, goed scherp in beeld hebben. Je kunt hier goed zien dat de jongste bloemetjes wat roodachtig starten en later verkleuren naar paarsachtig blauw.