Bij de periode van 5 augustus tot 1
september hoort volgens de Keltische bomenkalender de Hazelaar (
Corylus avellana). Het is een meerstammige grote heester of kleine
boom met mooi gevormd blad, die al sinds de laatste ijstijd in onze
streken voorkomt.
In januari verschijnen de mooie
langwerpige, gele, mannelijke katjes al. De vrouwelijke, kleine
bloemetjes, dichtbij de stam, verschijnen een maand later. Hij
bloeit dus op het naakte hout.
Langs de kust en op de zeeklei voelt
hij zich niet goed thuis; we zien hem meer op wat vochtige en
mineraalrijke, zwakzure tot kalkhoudende grond.
De hazelaar is dus niet al te
kieskeurig. De charme zit hem in de mooie manier waarop de
hazelnootjes in wording in de kapseltjes zitten. De afbeelding hierbeneden laat dat zien. Het lijken wel een soort helmpjes, waarmee
de zaden bedekt zijn; vandaar de naam Corylus, afgeleid van het woord
“korys” = helm.
bron: Wikipedia
Bij ons in de tuin hebben we geen
volledig uitgegroeide hazelaar, maar een hazelaarshegje:
De hazelaar
laat zich heel goed snoeien en kan zo mooie hagen vormen. Wel mis je
dan de bloei, en dus de noten.
Die eetbare hazelnoten kent iedereen
wel, ze zijn al duizenden jaren voedsel voor mens en dier. Vooral
gaaien, muizen en eekhoorns nemen de nootjes mee en zorgen zo ook
voor de verspreiding van de boom.
Een handje vol hazelnoten zorgt al voor
50% van de benodigde vitamine E. Daarvan wordt ook wel gezegd dat het
een vruchtbaarheidsvitamine is. De hazelaar wordt in de mythologie
ook geassocieerd met vruchtbaarheid. Niets aan de boom is trouwens
giftig.
bron: Wikipedia
De boom is niet voor niets opgenomen in
de bomenkalender van de oude Kelten. Hij geldt als een heilige boom
die, zoals de eik, niet zomaar gekapt mocht worden. Met de
buigzame takken werden vroeger gerechtsplaatsen rondom afgezet. Dat
gold als een heilige omheining.
Hazeltakken hadden méér magische
eigenschappen. Een rechte tak kon dienen als een toverstaf; staven
van hazelaarhout werden in oude graven gevonden. Takjes in een stal
beschermde het vee.
Een gaffelvormige, soepele tak >-----
kan je als wichelroede gebruiken om water, een schat en dieven te
vinden. De twee uiteinden neem je elk in een hand, trekt het wat uit
elkaar en dan ga je lopen en kijken op het uiteinde reageert. Wie
weet, wát je nog zal vinden...
De boom zou niet zo gevoelig zijn voor
blikseminslag, dat komt waarschijnlijk omdat hij oppervlakkig wortelt
en meerstammig is. De hazelaar heeft dus in meer opzichten een
beschermende functie, wanneer je hem bij je huis hebt staan.
Als je geen plaats hebt voor de boom,
kan je ook een hazelnootje bij je dragen. Misschien ken je wel de
zilveren hazelnootjes als hangertje aan een ketting. Dit symbooltje
heeft dus een hele oude oorsprong.
Tenslotte: er is ook een hele mooie,
donkerrood-bladige soort: de Corylus avellana purpurea. Wanneer je al
een hazelaar zou willen planten, vergeet die soort dan niet.
