Posts tonen met het label Rosa glauca. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Rosa glauca. Alle posts tonen

vrijdag 25 oktober 2019

Herfstige rood- en geeltinten in mijn tuin.



Nog niet alle bomen en struiken hebben de herfsttinten al aangenomen, maar er is al veel moois te zien in de tuin.
Opvallend rijkbloeiend is de kardinaalshoed dit jaar, de vruchtjes lijken extra groot (zie boven). De plant gedijt kennelijk bij warme en droge zomers.

De Ginkgo biloba in pot heeft prachtig geel blad:


De laagblijvende blauwe bes in pot verkleurt haast karmozijnrood:


In veel tuinen zie je nog royaal uitgezaaide Verbena bonariensis, die nog in bloei staat. Ook deze plant geniet van droogte en warmte. Hieronder staat hij tegen de achtergrond van een geel kleurend beukje:


Ook de Persicaria amplexicaulis bloeit nog royaal. De plant trekt ook nu nog insecten aan en heeft niet geleden onder de droogte:


De wat miskende Persicaria virginiana wordt meer gewaardeerd om het mooie blad dan om de zeer fijne, smalle, donkerrode bloeiaren. Uitzaaien en woekeren van deze soort geeft in onze tuin met dichte plantengroei geen probleem:


De Rosa glauca heeft mooie rode bottels:


Onze schermen raken al aardig begroeid met klimop. Maar het mooist vind ik wel de snel gegroeide wilde wingerd, die al toont hoe mooi zijn herfstkleuren zijn, het zal volgend jaar nog overdadiger zijn:


Tegenover de schermen ligt de heg van haagbeuken, die de sloot afschermen:


De zwarte vlier, de Sambucus nigra “black lace”, een jaar geleden geplant op de plek van een oude composthoop, doet het boven verwachting goed:


En tenslotte ligt onder de rhododendron een door een vriend gemaakte stapeling, zo maar voor de grap.



zondag 17 juni 2012

Rosa glauca: wild roosje met aparte bladkleur.



Nu zélfs rozen, die we jaren hadden en die sterk leken, zo geleden hebben van de late, strenge vorst in februari zijn we weer gaan kijken naar de wilde rozen, die deze periode zonder schade hebben doorstaan.
Eén daarvan is de bergroos (Rosa glauca) die in berggebieden in midden-Europa voorkomt.
Deze, hier al volwassen roos, heeft geen enkele schade opgelopen.
Wat vooral opvalt bij de Rosa glauca is het paarsig-grijze blad, dat afhankelijk van de standplaats donkerder of wat lichter kan zijn. De roos kan tussen de twee en drie meter hoog worden en is zo een goede plant voor wilde hagen en voor bosranden. Bij ons staat hij aan de rand van een bosschage en gaat daar mooi overhangen. De bloemen zijn vrij klein, teer en karmijnroze. De bloeitijd is juni, juli en in de nazomer komen er mooie, donkerrode bottels. Wat schaduw wordt goed verdragen.


Als je de bijzondere bladkleur slim als achtergrond weet te gebruiken, kan je hele mooie combinaties maken met andere blauwgrijze planten.
De historie van onze roos is wel aardig. Toen we zo'n twintig jaar geleden in Apeldoorn woonden, had de Gemeentelijke Plantsoenendienst deze roos langs de rondweg geplant. Toen viel hij me al op. Wij woonden daar niet zo ver vandaan en ja; als je naar een plant verlangt, wil de natuur je nog wel eens verrassen: er kwamen een paar zaailingen op in onze tuin. En een daarvan is onze mooie bergroos.