Akeleien zijn zeer welkome, gemakkelijke en zichzelf uitzaaiende planten in zon en halfschaduw. Ze zijn ook niet ál te kritisch ten aanzien van de standplaats. Maar van origine zijn het planten van de bosrand.
Lang geleden heb ik wat zaad meegenomen
van de wilde, blauw tot donkerpaars gekleurde akelei (Aquilegia vulgaris) uit een bos uit Zuid
Limburg - zie hieronder. Eens gezaaid, blijft hij altijd terugkomen.
Als er andere
variëteiten en kleuren in en rond je tuin staan, zullen ze kruisen,
zodat je allerlei variaties kunt aantreffen. Een hele mooie is de
dubbele Aquilegia 'Nora Barlow' (hieronder), een gekweekte soort. Maar wél een,
die sterk is, goed terugkomt en zich zelfs uitzaait. En dat is bij
cultuurvormen ook wel eens anders.
In een wat wildere tuin of in tuinen
met wat minder sturing, kunnen akeleien voor hele aardige effecten
zorgen. In onze westelijke tuin staan ze tussen lievevrouwenbedstro, oranje schijnpapavertjes en achteraan een fluitenkruidplant.
