Posts tonen met het label Nectaroscordum siculum subsp. bulgaricum. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nectaroscordum siculum subsp. bulgaricum. Alle posts tonen

dinsdag 10 juni 2014

Vier mooie sieruien.


Even een rondje langs vier mooie Alliums, die op het moment in de tuin bloeien.
De koningin onder de alliums is wat mij betreft de Allium christophii hierboven, ook wel sterrenlook genoemd. Een onwaarschijnlijk mooie en grote allium, haast metaalachtig lichtpaars van kleur. Ik had veel meer van deze soort, maar in één stuk van de tuin zijn ze volledig verdwenen. Het hieronder gefotografeerde groepje bloeit voor het tweede jaar. 

Allium christophii
Ik sta niet in voor het jaar erna. Ik heb besloten deze bollen gewoon jaarlijks aan te schaffen. Ze zijn te mooi om weg te laten. De uitgebloeide bloemschermen blijven nog lang aantrekkelijk. 
Meest uitgebloeid zijn nu de Nectaroscordum siculum subsp. bulgaricum ofwel bulgaarse sierui. Een mooie sierui, waarvan de uitgebloeide klokjesachtige bloemen zich als torentjes strekken waardoor ze nog lang leuk ogen. 



 
Nectaroscordum siculum subsp. bulgaricum
Ik schreef hier meer over deze sierui. De soort trekt bijen en hommels aan en zaait zich hier op de wat zuurdere grond goed uit.

Dat uitzaaien doet ook de grappige punker onder de sieruien Allium vineale hair, die ik ook eerder beschreef. Deze zaait zich ook uit, waarbij opvalt dat hij zich richting zon beweegt. Verreweg de meeste Alliums zijn zonaanbidders. 

Allium vineale hair
En tot slot laat ik het puinlook, de Allium karataviense, zien, een mooie, lage allium, die zelfs in het grind groeit. Eerdere exemplaren liepen langzaam terug. Deze bollen, die ik vorig jaar als overblijvertjes met korting in een gewoon tuincentrum kocht, doen het onwaarschijnlijk goed. Hopelijk zijn het blijvers.
Allium karataviense


Alliumsoorten zijn nog bij veel tuinliefhebbers onbekend. Ten onrechte, het zijn prachtige planten, waarvan je de bollen in het najaar planten moet. Ik zou ze niet meer willen missen.

zaterdag 15 juni 2013

Uit de windselen.


Elk jaar weer verbaast deze mooie looksoort, de Nectaroscordum siculum subsp. bulgaricum,
mij weer door de manier waarop de uit meerdere klokjes bestaande bloem zich langzaam van haar windselen ontdoet. Het is haast een geboorteproces.

 
  
Deze looksoort werd vroeger tot de alliums gerekend, maar heeft nu een aparte naam gekregen.
De bollen worden in het najaar geplant en komen daarna jaren terug, ze zaaien zich in onze tuin zelfs uit. Het is een weinig kieskeurige plant voor zon, halfschaduw en niet té droge grond.
Deze ook wel Bulgaarse ui genoemde plant komt van nature voor in Zuid-Europa en het Midden Oosten. De kleur van de hangende klokjes is zeer bijzonder, paarsachtig met groen. Ze bevatten veel nectar en trekken zo insecten aan. Op dit moment staan de planten hier in volle bloei.

 



Als ze uitgebloeid zijn, ontwikkelen zich zaaddoosjes, een soort torentjes, die weer rechtop staan.
Er bestaan nog een paar soorten Nectaroscordum waarvan een witte soort - Allium siculum ssp. disoscoridis (syn. Nectaroscordum meliophilum) op mijn wensenlijstje staat. Deze soort heb ik bij gespecialiseerde kwekers nog niet kunnen vinden.
Omdat deze uisoort zo mooi, bijzonder én gemakkelijk is, behoort hij tot mijn favorieten en mag hij op de blog.