Ergens moet het zijn...

Als ik door mijn tuin loop, denk ik vaak aan misschien wel het mooiste "tuingedicht", dat ik ken:

 

ergens moet het zijn
een soort verwilderde tuin
van oude stilte

 

een boom voor het huis
zacht wazelt hij zijn verhaal
niemand begrijpt het

het heeft geregend
de tuin dampt goede geuren
aarde die verlangt

J. C. van Schagen