Vele tuiniers hebben
zich de laatste weken niet goed kunnen inhouden: ze voelden de lente
al komen en ruimden de plantenresten van het vorig jaar al op.
Misschien is het
mijn leeftijd, maar vóór half maart durf ik daar alleen maar aan te
beginnen als de lange termijnverwachtingen van het weer geen twijfel
meer laten bestaan over het wegblijven van serieuze vorst. Hoogstens
haal ik wat stengels weg om mijn bolgewasjes beter te kunnen zien.
Maar wat is het
koud! Eigenlijk hoort het elke winter wel een periode zo te zijn: een aantal dagen stevige vorst. Kijk maar eens hoe de rhododendron bladeren kleumen op de allereerste foto.
We zijn haast
vergeten dat het zo flink kon vriezen, waardoor we te optimistisch
zijn geworden zowel bij onze plantenkeuze als bij het opruimen van
winterbedekking. Begrijpelijk, want we hebben veel slappe winters
achter de rug.
Een aantal
vorstgevoelige planten in pot (olijfboompjes en palmpjes) heb ik in
onze schuur gezet, een tweetal geliefde boompjes heb ik met
fleecedoek omwikkeld, mijn ingegraven bonsaiboompjes moeten zichzelf
zien te redden. Ik hoop maar dat dat goed gaat komen, want voorheen
ging matige of strenge vorst altijd gepaard met een laag sneeuw en dat werkt
goed isolerend voor de wortels. Maar om nu mijn dekbed over de bonsai's te gooien, tja ;-)
Wat hier aan sneeuw
is gevallen mag de naam niet hebben: een uiterst dun laagje.
Omdat zo’n
bijzondere koudeperiode op de blog geboekstaafd moet worden, laat ik hier een paar koude plekken in de tuin zien.
De vijver is dichtgevroren, een klein luchtpompje zorgt voor een open wak. Kennelijk ook aantrekkelijk voor de buurtpoezen, gezien de sporen.
Zouden de stengels van het waterdrieblad wel goede antivries in zich hebben?
De stengels zorgen hier wel voor een mooi lijnenspel:
Doorkijkje naar de vijver via de dwergmispel (Cotoneaster horizontalis):
En achter de dwergmispel aan de andere kant staat een bonsai-achtig dennetje:
Zouden de knoppen van de vorstgevoelige stermagnolia ( Magnolia stellata)het wel redden?
De boerencrocussen hebben zeker antivries in zich: met de zo royaal schijnende zon geven ze een vrolijk makend accent in de tuin.
Ik hield het niet lang uit met de blote handen aan het fototoestel.
De zon lokt je naar buiten, maar de wind maakt het bitter koud.
Ik ben benieuwd welke deze late, stevige vorstperiode zal hebben op insecten, vogels, dieren en planten.
